دست نوشته های پسر پائیزی

برگ های زرد و سرخ

فکر نمی کردند که از شاخه درخت

جدا شده و به برزخی که

پاهای بی رحم

عابرین برایشان می سازند دچار شوند

و این آخر کار نیست

آنها نمی دانستند فقط این برزخ نیست

بلکه باید خرد و ناچیز

در زیر سرمای سخت و سفید

برای همیشه با درخت خداحافظی کنند

باید می دانستند وقتی به بهانه ی خزان

درخت را تنها گذاشتند و دلش را شکستند

 جنین سرنوشتی پیش روی آنهاست

 با این حال هیچ وقت درخت

 از آنها دلگیر نشد

چون عاشق آنها بود

 و می دانست عشق جدایی دارد ....  

                                                                    ( افشین بقایی - پارسا   ۱۳۸۴.۹.۳۰ )