وقتی کسی اندازه ات نیست
دست به اندازه ی خودت نزن...
کسی که حواسش به من بود... رفت
چه دیر اومد اما چقدر زود رفت
تا فهمید اگه دور باشم ازش
دل عاشقم میشه نابود ... رفت
اینقدر فریاد می زنم تا گوش دنیا کر بشه
اینقدر می گم کهشاید چشم خدا هم تر بشه
من و تو دوتا پرنده تو قفس زندونی بودیم
جای پر زدن نداشتیم ولی آسمونی بودیم
ابر و بارون و میدیدیم اما دنیامون قفس بود
چشم به دور دستا نداشتیم همینم واسه ما بس بود
اما یک روز اونایی که مارو باهم دوست نداشتن
تور پر دادن و جاتم یه دونه آینه گذاشتن...
منه خوش باور ساده فکر می کردم روبرومی
گاهی اشتباه می کردم من کدومم تو کدومی!
با تو زندگی می کردم قفس تنگ و سیاهو
عشق تو از خاطرم برد عشق پر زدن تا ماهو
اما یک روز باد وحشی رویاهامو با خودش برد
قفس افتاد و شکست و آینه افتاد و ترک خورد
تازه فهمیدم دروغ بود دنیایی که ساخته بودم
دردم از اینه که عمری خودم و نشناخته بودم
تو تـــــــو آسمونا بودی با پرنده های آزاد
منه تن خسته رو حتی یه دفعه یادت نیفتاد
حالا این قفس شکسته راه آسمون شده باز
اما تو قفس نشستم دیگه یادم رفته پرواز ...
MP3 128 Maziar Fallahi - Lanat Be Man
دست نوشته های پسر پائیزی +