دست نوشته های پسر پائیزی

دارم به استقبال پاییز میرم. فصلی که خیلی خیلی دوسش دارم. خوب من یه پسر پاییزی ام دیگه!

 

پاییز همیشه واسه من پر از حس های قشنگ بوده و هست . درسته تو پاییز اکثرا افسرده و توی خودم هستم اما خیلی دوسش دارم. از همه رنگای پاییز خوشم میاد.. ازون بارون های بی موقعش... ازون غروبهای دیووونه کنندش... ازون برگهای سرخ و زرد و نارنجیش ...

 

 

پاییز جونم بیا که به وبلاگمم برای قدمهای نازک نارنجیت! حال و هوای پاییزی دادم. که اومدی احساس غریبی نکنی .. درست مثه قدیما! اون وبلاگ ۵ سال ام و یادت که نرفته! اونجا درسته ۱۵ ماه بیشتر ننوشتم اما یادته چه روزایی بود! غریبی نکنی یه وقت! اینجا درسته که سال اولشه اما هم اسم همون وبلاگ کردمش که راحت بیای و بهت خوش بگذره .. قربووونت بشم الهیییییییییییییییییی...

 

 

الان که دارم اینو می نویسم داره صدای بارون هات میاد... دلم خیلی هواتو کرده... بیا که کلی گریه دارم.. بیا که خیلی بیشتر از سالهای پیش دلم گرفته... زود بیا دیر برو باشه!!!

 

                                                                                         منتظرتم ...